Granat Granatowi Nierówny

 Granat granatowi nierówny


Wyobraźmy sobie osiedle w mieście. Na nim wieżowiec. Podobny do innych wieżowców, podobny, choć nie taki sam. W każdym z wieżowców jest wiele mieszkań. Mieszkania różnią się między sobą kolorystyką lub wyposażeniem, ale ściany, podłogi, okna… są w każdym z nich.


Podobnie jest w naszym Związku. Mamy w nim wiele środowisk, podobnych, choć nie takich samych, w każdym z nich instruktorzy – oni też różnią się między sobą: wiekiem, doświadczeniem, podkładkami pod krzyżem… Jednak często jest tak, że podkładki są w tych samych kolorach, ale wiedza i umiejętności posiadane przez instruktorów, którzy je noszą, są bardzo różne.

A przecież stopień powinien mówić wszystko…

Co dany instruktor wie, co umie, jaki jest jego poziom wyszkolenia harcerskiego i do pełnienia jakiej funkcji jest przygotowany… Powinien, ale czy mówi?
W jaki sposób można osiągnąć w ZHP porównywalny poziom wyszkolenia i przygotowania do działania kadry instruktorskiej z różnych środowisk harcerskich?
Jednym z rozwiązań jest wprowadzenie standardów – minimów wymagań na poszczególne stopnie instruktorskie. Po to, aby kolor podkładki oznaczał to samo w każdym hufcu, aby świadczył o zrealizowaniu pewnych podstawowych zadań.

Czym są standardy?

Są bazą, podstawą, tym co najważniejsze i niezbędne, co trzeba poznać i czego trzeba się nauczyć, realizując próbę na stopień instruktorski. Krótko mówiąc – takim przepisem na stopień, który uzupełnia się tylko o pewne dodatki zapewniające indywidualność próby.
Prawidłowe funkcjonowanie systemu stopni instruktorskich w całej organizacji ma tylko wtedy sens, gdy wiedza i umiejętności instruktorów posiadających ten sam stopień instruktorski są porównywalne. Gdy w każdym harcerskim środowisku stopień przewodnika, podharcmistrza czy harcmistrza oznacza to samo i daje gwarancję, że osoba, która go posiada, ma też podstawową wiedzę i podstawowe umiejętności.

Co nam to da?

Standardy pomogą ułatwić i uporządkować pracę komisji stopni instruktorskich. Ograniczą różnice oraz pozwolą podnieść poziom prowadzonych przez KSI prób na stopnie, na przykład przez dbałość o to, by każda realizowana próba instruktorska spełniała określone kryteria i normy.
Pozwolą też usprawnić pracę harcerskich komend przez powierzanie poszczególnym instruktorom funkcji i zadań odpowiednich do posiadanego stopnia instruktorskiego. Funkcji, do pełnienia których instruktor powinien być przygotowany w trakcie próby na określony stopień.
Standardy gwarantujące podobny poziom wiedzy i umiejętności są potrzebne w różnych sferach działania ZHP. Jednak przede wszystkim są potrzebne w odniesieniu do stopni instruktorskich, które są narzędziem doskonalenia umiejętności wychowawczych oraz indywidualną drogą rozwoju harcerzy starszych i instruktorów. Ich określenie i wprowadzenie zaowocuje w przyszłości odpowiednim, porównywalnym poziomem prezentowanym przez kadrę instruktorską, szczególnie kadrę wychowawczą Związku.
Wprowadzenie standardów powinno spowodować sytuację, w której od instruktorów z tym samym stopniem będzie można wymagać tego samego w każdym harcerskim środowisku, a określone funkcje będzie można powierzać instruktorom z odpowiednim stopniem; na przykład minimum podharcmistrzowie mogą zostać członkami komendy hufca, minimum podharcmistrzowie z otwartą próbą na stopień harcmistrza mogą być członkami referatów w chorągwiach. Będzie można powierzać funkcje tak, aby były one motywujące do dalszego działania, aby rozwijały instruktora, który je pełni.
Jednak przede wszystkim standardy są nam potrzebne po to, byśmy w całym ZHP mówili o tych samych rzeczach tym samym językiem, a pięknie różniły nas tylko szczegóły.